Mrs.Robinson - Simon & Garfunkel

Mrs.Robinson - Simon & Garfunkel


And here's to you, Mrs. Robinson,
Jesus loves you more than you will know.
God bless you, please Mrs. Robinson.
Heaven holds a place for those who pray,
Hey, hey, hey

We'd like to know a little bit about your for our files
We'd like to help you learn to help yourself.
Look around you all you see are sympathetic eyes,
Stroll around the grounds until you feel at home.

And here's to you, Mrs. Robinson,
Jesus loves you more than you will know.
God bless you, please, Mrs. Robinson.
Heaven holds a place for those who pray,
Hey, hey, hey

Hide in the hiding place where no one ever goes.
Put it in your pantry with your cupcakes.
It's a little secret just the Robinsons' affair.
Most of all you've got to hide it from the kids.

Koo-koo-ka-choo, Mrs. Robinson,
Jesus loves you more than you will know.
God bless you, please, Mrs. Robinson.
Heaven holds a place for those who pray,
Hey, hey, hey

Sitting on a sofa on a Sunday afternoon.
Going to the candidate's debate.
Laugh about it, shout about it
When you've got to choose
Every way you look at this you lose.

Where have you gone, Joe DiMaggio,
Our nation turns it's lonely eyes to you.
What's that you say, Mrs. Robinson.
Jotting Joe has left and gone away,
Hey hey hey.

Fil de llum - Andreu Rifé

 Fil de llum - Andreu Rifé


Quan sento que tot s'ha acabat
que no sé aixecar el cap
que no tinc forces per continuar cap endavant
Quan sento que m'he fet petit
que ja no crec en mi
que el món continuaria igual si jo no fos aquí

Llavors m'esforço a recordar
la teva cara al meu davant
la meva orella escoltant
la teva veu baixet parlant

Dient que guanyar-me el destí
només dependria de mi
i vaig prometre prendre el repte
a partir d'aquell instant

Respira, espera
aixeca't sense pressa
Inspira, refes-te
la vida, el món t'espera

Quan sento que res té sentit
que el món està girat
que no sé com posar un peu a terra i recomençar

Quan sento que no queda res
pel que sempre he lluitat
i cau cada desig que m'ajudava a avançar

Torno altre cop a recordar
la teva cara el meu davant
la meva orella escoltant
la teva veu baixet parlant

Dient que guanyar-me el destí
només dependria de mi

i vaig prometre prendre el repte
a partir d'aquell instant

Respira, espera
aixeca't sense pressa
Inspira, refes-te
la vida, el món t'espera

Debo despedirme de Ella.

Este va a ser el último post de mi blog que habla de Ella, las últimas palabras, el último pensamiento.

Y creo que va a ser una de las cosas más difíciles que he tenido que hacer en bastante tiempo. Pero es necesario.

Empezaré por el principio, por donde empiezan todas las historia. Primero hay que contar su historia, si no no te puedes despedir bien. No estoy triste, estoy feliz por escribir esta entrada (que sé que no leerá), por despedirme. A veces no te queda más remedio que asumir las cosas y dejar ir a las personas, porque es lo que hay que hacer. Tienes que sentirte mejor contigo misma y un adiós es una forma de hacerlo.


Todo empezó un día, en un pabellón de deportes, mientras leía (o leía, la verdad es que no me acuerdo) un libro de Harry Potter. Eso nos unió. Y todo lo demás. El anime (Detective Conan), el japonés, los comics, el manga, las películas, Harry Potter, la magia, los sueños. Todo lo demás.

A veces la cuidaba. Me quedaba a dormir en su casa. Escribíamos en una libreta. Le contaba un cuento antes de irse a dormir (y, a veces, se quedaba dormida). Y, si se encontraba mal, alguien le acariciaba el pelo. Era (y sigue siendo) como una niña, con su inocencia y sus temas infantiles. Inmadura (aunque quien soy yo para juzgar la madurez de alguien).

Todos esos eran buenos recuerdos. Ella reía y lloraba por igual. Se emocionaba. Era una persona muy sensible y empática. Quizás solo con los cercanos, y no tanto con lo que están lejos. No supimos conservar la amistad estando lejos y ahora está todo completamente... roto.

Pero así como dos personas se unen, se separan, cambian y se rompen. Quizás de manera irreparable.

El no quedar, el no poder quedar, el no confiar, el no arreglarlo, todos esos "noes", me han llevado a conocer una felicidad que no había conocido hasta ahora (bueno, hasta hace poco). Eso es positivo. El saber dar amor a alguien a quien amas. El saber compartir, hablar, tener confianza. Esos fueron, en parte, todos los regalos recibidos a cambio de muchos "noes".


A veces las pérdidas pueden (y deben) ser ganancias, un "no" dará paso a muchos "sí".

Hoy, por última vez, tomo una decisión, decido dar un "no", con la esperanza de que, en algún momento, se transforme en un "sí", en otro sí cualquiera.

¿Es necesario? Sí, por supuesto que sí.

A veces tienes que dejar de pensar en los demás, pensar un poco en ti misma. Dejar de atormentarte de lo que hacen o dejan de hacer. De si cuentan contigo o no. ¿Qué más te da? No son "amigos", no son "amigos de verdad" (o al menos, eso creo). No puedes confiar en ellos como lo harías con otras personas (ya que ellos no confían en ti). Por eso son amistades que se rompen. A veces más a menudo de lo que me gustaría.

Pero la vida sigue. Y soy feliz. Eso es lo que cuenta, ¿no? Entonces toca decir adiós. Adiós a los pesares, adiós al pasado, adiós a los problemas (aunque me lo repetiré mil veces y no lo conseguiré). Los problemas solo generan estrés, y el estrés solo genera problemas, creando un círculo vicioso que hay que romper.


Roto.

Si tu me dices ven...

- Lo que te diré... -comenzó en un tono excesivamente bajo, tuve que acercarme mucho- lo que te diré tan sólo te servirá si te lo tomas como norte de tu vida. Si lo mezclas con otras filosofías o principios no conseguirás nada.

Asentí obedientemente.

- Son sólo dos conceptos.- Su tono se elevó, pero ya no quise apartarme de su vera- Por un lado, recuerda algo tan sencillo como que querer es siempre más valioso que que te quieran.
Querer mueve y detiene mundos. Que te quieran si tú no quieres, te acaba aletargando.

Hizo una pausa mientras amanceía en Capri. No intenté ni siquiera asimilarlo. Toda la vida me he dejado querer, y quizá aquello era insuficiente.

- Lo segundo y más valioso para llevar tu vida adelante es que debes darte cuenta de que nos hemos pasado la vida desde pequeños respondiendo a la pregunta "qué me gusta".
Qué me gusta de comida, de ropa, de juguetes, de estudios, de trabajo, de amistad, de amor, de sexo...
Lo que nos gusta no es nuestro camino, ni tampoco lo que no nos gusta. A veces el rumbo puede estar en lo que nos provoca indiferencia, en aquello que no nos apasiona ni aborrecemos.
Entiende esto... Has de confiar en ti, no en lo que crees que te gusta a ti... La senda no la marca lo que te gusta a ti, sino que la marcas tú...




Wrecking Ball (cover) - RushSmith & RoenlaRed

 No sé por qué, pero me enamoré de la cover. La canción original... es odiosa, sinceramente. Pero la cover me enamoró de mala manera. Llevo como una hora escuchandola sin parar y... never stop.



Wrecking Ball (cover) - RushSmith & RoenlaRed





We clawed, we chained, our hearts in vain
We jumped, never asking why
We kissed, I fell under your spell
A love no one could deny

Don’t you ever say I just walked away
I will always want you
I can’t live a lie, running for my life
I will always want you

I came in like a wrecking ball
I never hit so hard in love
All I wanted was to break your walls
All you ever did was break me
Yeah, you wreck me

I put you high up in the sky
And now, you’re not coming down
It slowly turned, you let me burn
And now, we’re ashes on the ground

Don’t you ever say I just walked away
I will always want you
I can’t live a lie, running for my life
I will always want you

I came in like a wrecking ball
I never hit so hard in love
All I wanted was to break your walls
All you ever did was break me
I came in like a wrecking ball
Yeah, I just closed my eyes and swung
Left me crouching in a blaze and fall
All you ever did was break me
Yeah, you wreck me

I never meant to start a war
I just wanted you to let me in
And instead of using force
I guess I should’ve let you in
I never meant to start a war
I just wanted you to let me in
I guess I should’ve let you in

Don’t you ever say I just walked away
I will always want you

I came in like a wrecking ball
I never hit so hard in love
All I wanted was to break your walls
All you ever did was break me
I came in like a wrecking ball
Yeah, I just closed my eyes and swung
Left me crouching in a blaze and fall
All you ever did was break me
Yeah, you wreck me
 
 
 
Podeis verla en el canal de RushSmith: http://www.youtube.com/user/itsrushsmith

El "videoclip" tambien es precioso >3< No sé, para mi es puro amor.

Eyes Wide Open - Gotye


Eyes Wide Open - Gotye 

 
With our eyes wide open we... (x2)

So this is the end of the story
Everything we had, everything we did
Is buried in dust
And this dust is all that's left of us
And only a few ever worried

While the signs were clear
They had no idea
You just get used to living in fear
Or give up
When you can't even picture your future

We walk the plank with our eyes wide open

We walk the plank with our eyes wide open we
(walk the plank with our eyes wide open we)
Yeah we walk the plank with our eyes wide open we
(walk the plank with our eyes wide open we)

Some people offered up answers (questions)
We made out like we heard
They were only words
They didn't add up
To a change in the way we were living
And the saddest thing
Is all of it could have been avoided

But it was like to stop consuming's to stop being human
And why'd I make a change if you won't?
We're all in the same boat
Staying afloat for the moment

We walk the plank with our eyes wide open
(walk the plank with our eyes wide open we)
And we walk the plank with our eyes wide open we
(walk the plank with our eyes wide open we)

With our eyes wide open we
We walk the plank, we walk the plank

So that is the end of the story







Me quedo con una parte... "Era como si dejar de consumir fuera dejar de ser humanos". Tan cierto y tan verdad. Únicamente Gotye. Y creo que esto, por hoy, me dejará dormir... Solo por hoy.

Pequeño desastre animal - Vetusta Morla

Pequeño desastre animal - Vestusta Morla



No he buscado a nadie, llevo días buscándome yo
no quiero pensar en Madrid ni en su reloj.
Duermo por las tardes,
por las noches me invento su voz
En las sombras me veo al revés
en los libros me encuentro mejor

Eu, tú, estatua de sal, prepara tu salto mortal
Hoy no te puedo calmar, pequeño desastre animal.

Pinto en los espejos personajes de ciencia ficción,
que escapan a su otra mitad sin pedirle permiso a el creador
Y ensucio recuerdos, cuando echo la vista hacia atrás,
he mezclado en el mismo cajón mis historias, sus fotos y un plan.
Eu, tú, estatua de sal, prepara tu salto mortal
Hoy no te puedo calmar, pequeño desastre animal.

Ey, tú, estatua de sal prepara tu salto mortal
Hoy no te puedo esperar pequeño desastre animal

Ee tu de que vas. Va , dime si vas a saltar
Hoy no puedo esperar, ven pequeño desastre animal

Vistas de página en total